Even geduld...

Waddeneiland Terschelling stond al jarenlang op ons verlanglijstje. De meiden en ik wilden gaan kamperen, er was alleen 1 klein dingetje. Hoe kreeg ik mijn man met de temperaturen van april in een tent? Simpelweg door er eentje te boeken met houtkachel. Zo vond ik er één van het Boerenbed bij ecologische Schapenboerderij De Zeekraal. Op Terschelling!

Glamping tussen 250 schapen. Dat gun je toch elk stadskind?

Boerenbed op Terschelling

We worden welkom geblaat door een paar honderd schapen. De hartelijke Jolanda en sympathieke zoon Laurens staan ons al op te wachten met kruiwagen voor de bagage. In het pikkedonker gaat de boerin ons met olielampen voor naar de tent. De tent is prachtig met compleet ingerichte keuken, romantische bedstede en toilet helemaal in stijl met hartje in de deur. De kaarsen van de kandelaars branden en de houtkachel is al lekker opgestookt.

Onze meiden hebben ’s ochtends geen tijd om zich aan te kleden. Ze trekken regenlaarzen aan onder hun pyjama’s en weg zijn ze, richting de lammetjes. Er is er die nacht weer eentje geboren. Even later huppel ikzelf in het zonnetje, tussen de schapen door, naar de douches. Er schieten 4 konijnen voor mijn voeten langs en ik geniet met een grote G. Het water van de douche is heerlijk warm en hier geen lange wachtrijen of gedoe met muntjes. Op de terugweg nog even langs de kippen om verse eitjes te rapen en daarna heerlijk ontbijten aan de picknicktafel voor de tent.

Puur Terschelling

’s Middags begint het wat te regenen, maar zoals ze op Terschelling zeggen: “Er is geen slecht weer, hooguit slechte kleding”. We lopen naar Puur Terschelling, een stukje verderop, en gaan met een huifkar door bos, duin, over strand, langs cranberry velden en door het prachtige Dark Sky natuurreservaat de Boschplaat. De kinderen zitten prinsheerlijk onder een dekentje voorop de bok en de enthousiaste koetsier vertelt de leukste verhalen. Op het strand warmen we op met koffie en proeven we eilander pondkoek. Bij terugkomst gaan de meiden knutselen op de boerderij terwijl de schapen voor hun neus gemolken worden. Ze mochten eerder al komen kijken hoe van al die schapenmelk kaas en romig ijs gemaakt wordt. Wij slaan ondertussen in, in de boerderijwinkel. Als onze meiden ’s avonds samen in de knusse bedstede liggen, houden wij een kaasproeverij met port bij de houtkachel. De vers bereide kazen van de boerderij zijn allemaal heerlijk, maar die met zeekraal is favoriet.

De volgende dag blijkt opnieuw hoe heerlijk relaxed de eilandbewoners zijn. We willen graag zeehonden kijken, maar de grote boten varen niet uit die dag. We vinden al snel een schipper die ons 4-en met een kleine speedboat wil brengen. Wat een waanzinnig mooi gezicht, zo’n 50 zeehonden die naast elkaar liggen te zonnen op de zandbanken! En als we bij terugkomst net te weinig contant geld bij ons hebben, zegt de schipper: “Ik moet nu naar Vlieland, maar als je het geld daar neer legt, dan vind ik het wel.” Twee monden vallen even open… Stadsmensen he!? Ondertussen is de zon weer gaan schijnen. Bij Zeezicht eten wij de beste vissoep ooit met een prachtig uitzicht op de Waddenzee. Hoe jammer is het dat de schoolplicht roept.

Omdat de wereld zoveel moois te bieden heeft, gaan wij bijna nooit 2x naar dezelfde plek. Maar dan vertelt boer Gerben dat hij een hot tub heeft besteld. En die waanzinnige sterrenhemel (één van de mooiste van Europa!) nog een keer bekijken vanuit een hot tub, dat lijkt ons alle vier toch wel het ultieme genieten!

Terschelling, oant sjen!’

Noot van de redactie:
Dit artikel is geschreven door Ginette Zambrano, die na haar studie aan de Hogere Hotelschool voor diverse hotels in het buitenland gewerkt. Ze wordt dan ook blij van bijzondere plekjes met een hoog serviceniveau.